Zoeken naar een nieuw evenwicht.

In aanloop van de verkiezingen van volgende maand is het pensioenbeleid een van de cruciale items op de verschillende partijprogramma’s.  Misschien dat tussen alle politieke ballonnetjes, ideeën en beloften een specifieke kijk op het thema het pensioendebat verder kan aanscherpen.

In haar regeerakkoord maakte de regering Michel terzake gewag van ‘een nieuw sociaal contract’. Een dergelijk statement prikkelt natuurlijk om dingen net in een ander perspectief te gaan plaatsen. Vandaar ook onze hypothese: Geef iedereen een gelijk en behoorlijk (wettelijk) pensioen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In ons ‘sociaal contract’  ontvangt de poetsvrouw evenveel pensioen als de CEO, krijgt de contractuele ambtenaar evenveel als de statutaire, de werknemer evenveel als de zelfstandige en de kiezer evenveel als de verkozene. Met ons voorstel denken we aan  een pensioenbeleid dat onze jongeren wél perspectief biedt. Dat pensioengerechtigden de zekerheid verschaft dat ze een rustige oude dag kunnen beleven zonder grote financiële zorgen en de werkenden het idee geeft dat hun bijdragen naar waarde worden geschat. Met een ‘behoorlijk’ wettelijk pensioen bedoelen we niet het gangbare minimumpensioen, maar een bedrag dat naar Belgische maatstaven als een degelijk inkomen wordt gezien. Het moet bijdragen tot een behoorlijke levensstandaard en de kosten gepaard gaand bij het ouder worden, kunnen ondervangen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het voorstel om iedereen eenzelfde (wettelijk) pensioen te geven, legden we voor aan prof. dr. K. De Witte (KUL), Limburgs lijsttrekker van de Partij van de Arbeid (PvdA) voor het Vlaamse Parlement  en A. Tirez, kernlid Liberales.  Vanuit beide hoeken van het ideologisch spectrum wordt een licht geworpen op concepten als ‘solidariteit’ en ‘rechtvaardigheid’ en krijgen we inzichten en argumenten aangereikt die het discours verder kunnen animeren.

De Witte neemt het pensioenbeleid onder de loep en ziet een tendens van downsizen. Hij meent dat we niet alleen dienen te focussen op de minimumpensioenen maar het hele pensioenstelsel tegen het licht moeten  houden.

Tirez gaat dieper in op de (on)betaalbaarheid van ons voorstel voor gelijke pensioenen en vraagt zich af of het wel opportuun is om te morrelen aan het ‘verzekeringsconcept’ waarop het actuele pensioenbeleid is gebouwd.

J. Mulkers
april 2019